Werken tijdens Corona

16 maart 2020, de dag dat het ‘nieuwe werken’ begon.
Hoe blijven we op afstand verbonden met onze cliënten en onze collega’s. Met daarnaast je gezin thuis draaiende te houden en het belangrijkste, gezond te blijven. Een enorme uitdaging!!

Al snel werd duidelijk dat PJG vol creativiteit zit, denken in de mogelijkheden binnen de maatregelen van het RIVM.Tuinbezoekjes, afspreken in de speeltuin, wandelen in de bossen. Maar vooral heel veel (beeld)bellen middels Teams, Zoom, een Conference call, Whatsapp en nog meer termen waar ik voorheen nog nooit van had gehoord.Of, inmiddels ouderwets te noemen,  gewoon bellen met je mobieltje, waarna je aan het eind van de dag gloeiende oren hebt.

Maar om hier een weg in te vinden had ik wel even wat tijd nodig en nog steeds ben ik soms zoekende in de afwegingen die ik moet maken. Maar om die keuze te maken bel ik wel weer even een collega om samen tot een weloverwogen besluit te komen. Ook nu is de samenwerking met collega’s van groot belang. 

In deze tijd ontdekken we ook nieuwe mogelijkheden, jongeren met niet aangeboren hersenletsel die heel veel baat hebben bij online onderwijs. Kortere lestijden, geen prikkels en afleiding van de klas, geen fietstocht naar de school waardoor een deel energie alweer verdwenen is.Daarnaast wordt er bij sommige cliënten een groot beroep gedaan op hun zelfstandigheid, moeten ze soms stappen ondernemen die ze heel spannend vinden en normaal het liefst met de gezinscoach zouden willen doen. Maar ontdekken ze dat ze het heel goed zelf kunnen en groeit hun zelfvertrouwen.

Tjonge, wat vond en vind ik het pittige weken in de coronacrisis. Wat vraagt dit veel van mijn flexibiliteit, geduld, samenwerking, maar ook creativiteit. Laat staan wat dit vraagt van onze gezinnen binnen PJG, die vaak al zo kwetsbaar zijn en juist nu onze fysiek aanwezige hulp hard kunnen gebruiken. De kinderen 24 uur per dag thuis, thuisonderwijs aanbieden terwijl je het zelf al heel lastig vindt om te leren of te begrijpen wat er gevraagd wordt. Mijn oudste dochter bijvoorbeeld moest ik regelmatig helpen met rekenen. Rekenen was voor mij altijd een materie die ik nooit onder knie heb gekregen, dus moest ik soms even het Youtube op om op te zoeken hoe het ook alweer zat, of dan legde ik het uit, maar was dat niet de manier hoe de meester het uitlegde. Dit bracht geregeld wat boze gezichten en veel gezucht van zowel dochter als van mij. 

Inmiddels zijn we alweer 3 maanden verder, iedereen heeft inmiddels kennis gemaakt met de verschillende soorten digitale communicatiemiddelen en zelfs de digibeten zijn nu geen digibeten meer en de beeldbelafspraken zijn als vanzelfsprekend geworden. De intelligente lockdown is aan het versoepelen en er komen weer meer mogelijkheden. Kinderen gaan weer meer naar school, er komt meer ruimte om ongestoord een vergadering te volgen, zonder dat mijn dochters tussendoor vragen om eten of dat ze de tablet voluit aanzetten om te Tik Tokken. De vraag hoe het komende periode er uit gaat zien, dwaalt wel door mijn hoofd. Maar ik denk dat wij als PJG ontzettend goed bezig zijn om zo goed mogelijk onze gezinnen te blijven volgen, te ondersteunen en mooie stappen te laten nemen in hun ontwikkeling, vol passie!

< Vorige pagina