Over mijn eerste kennismaking met NAH

Tijdens mijn sollicitatie werd gevraagd: “Ben je bekend met Niet Aangeboren Hersenletsel”. “Uhm, nee, niet echt” was mijn antwoord. Waarbij er in mijn hoofd ook een klein stemmetje was die zei: “hoezo?”. Totdat daarna enkele cijfers werden benoemd.

Jaarlijks lopen zo’n 140.000 mensen hersenletsel op, van wie er 40.000 forse blijvende beperkingen eraan overhouden. Van de 130.000 hersenletselpatiënten per jaar die overleven zijn er 19.000 kinderen en jongeren van 0 tot 24 jaar (Hersenz, https://www.hersenz.nl/).

Vooral de hoge cijfers en het feit dat ik er zo weinig mee te maken heb gehad in mijn hulpverleningsverleden deden mij verbazen. Hoe kan het dat ik hier zo weinig van af weet? Wat heb ik gemist? De weken erna ben ik mij gaan verdiepen in deze doelgroep. Ik heb gelezen, geluisterd en heb geprobeerd alles in mij op te nemen.

Maar er is niks aan jou te zien!
Wat mij opvalt is dat de doelgroep vaak onzichtbaar is. Dit omdat er lang niet altijd (uiterlijke) kenmerken na hersenletsel zijn. Die minder zichtbare gevolgen zorgen vaak voor de grootste uitdagingen in het leven ná het ontstaan van hersenletsel.

Zo goed als nieuw!
“heb je net jezelf gevonden….. Komt er een andere zelf…”
Daarnaast viel mij op dat de impact van hersenletsel enorm groot én langdurig is. Zowel degene met hersenletsel als naasten van mensen met NAH moeten hun leven opnieuw vormgeven.

PJG
Bij PJG zijn er binnen elk team NAH deskundigen werkzaam. Zij worden voortdurend geschoold in NAH. Ook zijn ze op de hoogte van het NAH aanbod in de regio, onderhouden ze contacten met ketenpartners en informeren ze collega’s over passende hulpverlening.

Ik ben dankbaar voor de vraag die bij mijn sollicitatie werd gesteld. Mocht jij nu hetzelfde antwoord als ik hebben gegeven op de vraag of je bekend bent met NAH, dan raad ik je zeker aan om je hier eens in te verdiepen!

Geschreven door Lian Klein Koerkamp

< Vorige pagina